एउटा कालो ज्याकेटको सम्झना : मन्त्री विराजभक्त श्रेष्ठसँग जोडिएको आत्मीयताको कथा

1k Shares

काठमाडौं । मानिसको जीवनमा केही सम्झना यस्ता हुन्छन्, जसको मूल्य पैसाले मापन गर्न सकिँदैन। समयसँगै पद, परिचय र जिम्मेवारी फेरिए पनि कसैले देखाएको सानो आत्मीयता जीवनभर स्मृतिमा रहिरहन सक्छ। ऊर्जा मन्त्री विराजभक्त श्रेष्ठले वर्षौँअघि दिएको एउटा कालो ज्याकेट लेखक सुरेश भट्ट आश्रिनका लागि यस्तै अविस्मरणीय सम्झना बनेको छ।

लेखक आश्रिनका अनुसार वैकल्पिक राजनीतिको यात्रामा उनी र विराजभक्त श्रेष्ठ झन्डै एक दशक सहयात्रीका रूपमा सँगै काम गरेका थिए। त्यतिबेला उनीहरू दुवैसँग परिवर्तनको सपना र परम्परागत राजनीतिक अभ्यासभन्दा फरक ढंगले अघि बढ्ने चाहना थियो।

त्यही राजनीतिक सहयात्राका क्रममा एक दिन लेखक परदेशबाट बिदामा नेपाल आएका बेला काठमाडौंमा विराजभक्त श्रेष्ठलाई भेट्न पुगेका थिए। जाडो मौसम, सिमसिम पानी परिरहेको समय र मोटरसाइकल यात्राका कारण उनलाई चिसोले सताइरहेको थियो।

उनको अवस्था देखेपछि विराजभक्तले आफ्नो कालो ज्याकेट दिँदै भनेका थिए, ‘चिसो छ, यो ज्याकेट लगाऊ।’

विराजभक्त अग्लो शरीरका भएकाले उक्त ज्याकेट लेखकलाई निकै ठूलो भएको थियो। ज्याकेट लगाउँदा घुँडासम्म आइपुग्थ्यो। तर आकार नमिले पनि त्यसले दिएको आत्मीयता र न्यानोपन भने उनको मनमा गहिरोसँग बसेको लेखकले उल्लेख गरेका छन्। उनी त्यही ज्याकेट लगाएर मोटरसाइकलमा नवलपुर फर्किएका थिए। 


वैकल्पिक राजनीतिको यात्रादेखि राज्यसत्ताको जिम्मेवारीसम्म

लेखकका अनुसार उनीहरूले राजनीतिलाई निर्वाचन जित्ने वा पद प्राप्त गर्ने माध्यमका रूपमा मात्र नभई नागरिकको जीवन परिवर्तन गर्ने, सार्वजनिक संस्थालाई उत्तरदायी बनाउने र समाजमा नयाँ सम्भावना खोज्ने माध्यमका रूपमा लिएका थिए।

समयक्रमसँगै उनीहरूको राजनीतिक यात्रा फरक दिशामा अघि बढ्यो। विराजभक्त श्रेष्ठ बागमती प्रदेशसभा सदस्य हुँदै अहिले ऊर्जा मन्त्रालयको नेतृत्वमा पुगेका छन्।

लेखकले वैकल्पिक राजनीतिबाट मूलधारको राजनीतिमा पुगेपछि पुराना राजनीतिक कमजोरी दोहोर्‍याउनेभन्दा सुशासन, पारदर्शिता र जवाफदेहितालाई व्यवहारमा उतार्नु महत्त्वपूर्ण हुने बताएका छन्। नयाँ राजनीतिक नेतृत्वको मूल्याङ्कन अनुहार वा नाराबाट नभई निर्णय गर्ने शैली, नागरिकसँगको व्यवहार र कामको परिणामबाट हुनुपर्ने उनको धारणा छ। 
ऊर्जा क्षेत्रमा परिणाममुखी कामको अपेक्षा

ऊर्जा मन्त्रीको जिम्मेवारीमा रहेका विराजभक्त श्रेष्ठबाट लेखकले ऊर्जा उत्पादन, प्रसारण लाइन विस्तार, ऊर्जा व्यापार तथा भरपर्दो विद्युत् सेवा प्रवाहमा सुधारको अपेक्षा गरेका छन्।

उनले पुरानो राजनीतिक सहयात्रीप्रति आत्मीयता भए पनि त्यसको अर्थ मन्त्रीका हरेक निर्णयको समर्थन गर्नु नभएको स्पष्ट पारेका छन्। लोकतन्त्रमा राम्रो कामको प्रशंसा गर्नुका साथै कमजोरीमाथि प्रश्न उठाउन र आवश्यक परे आलोचना गर्न सकिने उनको भनाइ छ।

लेखकले मन्त्रीको कार्यकालको मूल्याङ्कन व्यक्तिगत सम्बन्धका आधारमा नभई काम र त्यसबाट नागरिकले प्राप्त गर्ने परिणामका आधारमा हुनुपर्नेमा जोड दिएका छन्। 


पदभन्दा ठूलो मानवीय सम्बन्ध

लेखको अन्त्यमा लेखकले वर्षौँअघि पाएको कालो ज्याकेटको सम्झना गर्दै त्यसलाई केवल एउटा कपडाको प्रसङ्ग नभई मानवीय आत्मीयता र पुरानो सहयात्राको प्रतीकका रूपमा व्याख्या गरेका छन्।

उनका अनुसार दिने व्यक्तिका लागि सामान्य लाग्ने सानो सहयोग पनि पाउने व्यक्तिका लागि जीवनभर सम्झनलायक बन्न सक्छ। विराजभक्तले दिएको ज्याकेट अहिले कहाँ छ भन्ने आफूलाई थाहा नभए पनि त्यसले दिएको न्यानोपन र त्यससँग जोडिएको सम्झना अझै सुरक्षित रहेको उनले बताएका छन्।

लेखकले ऊर्जा मन्त्री श्रेष्ठको कार्यकाल सफल होस् र नेपालको ऊर्जा क्षेत्रले प्रगति गर्दै नागरिकले त्यसको प्रत्यक्ष लाभ पाऊन् भन्ने शुभकामनासमेत व्यक्त गरेका छन्।

सम्बन्धित समाचार